یه انگلیسی دیدم که قیافه ی خاصی نداره ولی مودبه و قدبلند و بامزه ست. پست داک هست و همون شهر میم زندگی میکنه. از چیزایی که میخونه برام میگه و علاقمنده در مورد منو کارای علمیم بدونه...یه کم زیادی آکادمیکه...حالا باید دید. اخر هفته به راحتی با هم شش ساعت وقت گذروندیم و قرار شد دوباره هم رو ببینیم. احتمالا اخر هفته که میرم پیش میم، قبلش این رو ببینم. میم هم برا خودش معلوم نیست چی تو کله ش هست. میخوام دیگه بهش فکر نکنم... چون رابطه نمیخواد و از این گاهی با هم بودن هم با انیکه لذت میبره حس بدی داره و حس میکنه در حق من بدی میکنه با این کار... الان انقدر مریضم که نمیتونم به این چیزا فکر کنم. آدمهای زیادی هم نمیبینم و یه جورایی حوصله م سر رفته و خسته شدم از ملاقات آدمهای جدید. حالم خوب نیست و استرس دارم که چیز بدی باشه...معده م شدید ناراحته. 

یه پسر سوئدی دیدم، که خب قبل از دیدنش حسد میزدم یه موردی باید داشته باشه چون زیادی خوب بود. و بعله! قدش کوتاه بود، یعنی هم قد من! ولی خب خیلی موهای خوشگل و پری داشت و قیافه ش هم عالی! خیلی حرف زدیم و خندیدیم و خیلی فان بود. هنوز شماره رد و بدل نکردیم و نمیدونم بخواد بینیم هم رو دوباره یا نه. امیدوارم که ببینیم...به نظرم باهاش خوش خواهد گذشت...